11 oktober 2005

De docent als expert

is de laatste zin uit een post op Sebastian Fuchs' studeerkamernotities. Ik gebruik Sebastian's slotakkoord als titel voor deze post, op het gevaar af door Ger Tielemans beticht te worden van varkensbaai citaties. U kunt op het web niet meer nalezen wat Ger hier precies mee bedoelde omdat de oorspronkelijke bron [een van zijn kommentaren op een post in Marja Verstelle's veranderblog] is gekuist, maar ik hecht nog steeds aan traditionele media en heb net op tijd een printje bewaard [nu toch weer online te lezen bij Pierre]. Varkensbaai standpunten ontstaan doordat een groep personen alleen in kleine kring onderling kommuniceert, [bewust] andere standpunten en inzichten negerend, en mede hierdoor wegdrijven naar een opmerkelijke en geisoleerde eigen standpuntbepaling. Volgens Ger lijden interne onderwijsbureau's en andere diensten van opleidingsinstituten en universiteiten vaak aan dit syndroom. Ger's hoofdwerkgever eist daarom dat een meerderheid van de mensen die op Ger's bureau werken minimaal de andere helft van hun baan met beide benen op de werkvloer staan. En met werkvloer bedoelt Ger het feitelijke onderwijs. En daarmee zijn we terug bij Sebastian's verzuchting.
"... wie met al deze technologiën bezig is moet wel goed uitkijken dat hij/zij ook wel een oog houdt voor de realiteit. Hoe minder je met de onderwijspraktijk belast bent hoe meer dromen je kunt ontwikkelen. Maar geef eens les aan 50 studenten, waarvoor je alleen 90 minuten hebt, maak tentamens voor ze die ook nog betrouwbaar zijn, probeer dat ook nog eens met wat didactische variatie te voorzien."
Spijker op de kop, Sebastian, zou ik zeggen. Maar wie staat er nu aan de oevers van de varkensbaai? - wie neemt nu hier een ingeteeld standpunt in? Is er misschien iets anders en fundamentelers aan de hand...?

Het begon met een column over onderwijsvernieuwing in een zaterdagse bijlage van een Nederlandse kwaliteitskrant - de ene of de andere, ik weet niet meer welke, net zomin als ik me de schrijver van de column herinner, of waar die column precies over ging [heel slordig ja, ik weet het]. Daarin stond een terloopse verwijzing naar een bekend/beroemd/berucht boek van Hans Achterhuis - De markt van welzijn en geluk. Toen vielen er bij mij wel een paar puzzelstukjes op zijn plaats, zeker toen kort daarna de SURF en social software discussie losbarste. Maar goed beschouwd zijn de parallele symptomen van de markt van ICT & Onderwijs al lange tijd zichtbaar. Zo maar in willekeurige en ongekuiste volgorde:
  • In kringen van HRM, en bij [half]jaarlijkse Resultaat en Onwikkeling gesprekken is het duidelijk dat [universitaire] medewerkers/docenten worden gezien en benaderd als zg professionals. Maar niet zo in kringen van ICT&O beleidsmakers. Daar zijn medewerkers juist een groep die nog, en node, moet worden geprofessionaliseerd. Aan hun kennis, vaardigheid en kompetentie blijkt van alles te mankeren. Eigenlijk staat er een stelletje ongeschoolde amateurs voor het bord.
  • Over wat die groep docenten nodig zou hebben aan kennis, vaardigheid en kompetentie wordt buiten hun aanwezigheid gedelibereerd. Kijk bijv naar de deelnemerslijsten van SURF bijeenkomsten, zoals de OWD2005 - 95% managers, instructie- en onderwijstechnologen, etc, etc. Nagenoeg geen docenten. Kijk bijv naar de registraties van SURF onderwijs-webstekken.
  • Waar er steeds meer begrip en inzicht groeit voor het inhoudelijk vraaggestuurde aspect van het onderwijs aan studenten, wordt de vernieuwing die door de docenten moet worden gerealiseerd nog steeds bepaald door [technologisch] aanbod.
  • De docent als afhankelijke, resp afhankelijk gemaakte cliënt, verslaafd [gemaakt] aan onderwijs-technologie, vervolgens behept met een chronische hulpvraag, en geholpen door een nagenoeg autonoom uitdijende ICT-welzijn organisatie.
  • Een buitenproportionele aandacht voor het beheersmatige aspect van instructie- en onderwijs-technologie [exit strategy, anyone?], in verhouding met software en systemen die geen bedrijfskritische status hebben. Wat is een grotere ramp voor de primaire processen in de instelling: het definitief instorten van de ELO [VLE], of het voorgoed verdwijnen van de Office produktserie van MS?

Posted by Rino Zandee at 11 oktober 2005 20:58     Share/Save/Bookmark

Trackback Pings

TrackBack URL for this entry:
http://www.mzandee.net/cgi-bin/MT/mt-tb.cgi/325

Comments

Post a comment




Remember Me?

(you may use HTML tags for style)